Bio-ethanol wordt verkregen via microbiële fermentatie van suikers (uit suikerriet, tarwe, mais, triticale, rogge, gerst en suikerbieten), doorgaans met behulp van gisten als productie-organisme.
In 2006 zijn er in Europa zeven grote productiebedrijven van bio-ethanol, waarvan drie in Duitsland, drie in Spanje en één in Zweden. Daarnaast zijn er een tiental kleinere bedrijven vooral in Frankrijk. In 2006 wordt 9 miljoen ton graan tot 3 miljoen ton bio-ethanol verwerkt. Het afval van de bio-ethanol productie kan als eiwitrijk veevoer gebruikt worden. Momenteel worden voor dit veevoer de merknamen Protamax en Protigrain gebruikt.
Bio-ethanol wordt gezien als milieuvriendelijke oplossing en alternatief voor het gebruik van fossiele brandstoffen (olieproducten). De uitstoot van CO2 door voertuigen is bij gebruik van bio-ethanol minder dan bij gebruik van benzine. Echter, productie van bio-ethanol kost ook energie en veroorzaakt ook CO2.
BRON: testaankoop
Bioethanol, een groene brandstof?
Het voorvoegsel "bio" in bioethanol betekent niet per definitie dat de brandstof afkomstig is uit de biologische landbouw, maar gewoon dat zij vervaardigd wordt op basis van plantaardige grondstoffen. Door zijn vegetale herkomst, is bioethanol aanvankelijk minder vervuilend dan fossiele brandstoffen. De fabricage van bioethanol vergt echter ook energie (om te zaaien, te oogsten en de grondstof om te zetten).
Bioethanol, een goedkope brandstof?
Bioethanol heeft een uitstekend rendement omdat de warmte rechtreeks de lucht wordt ingeblazen.